mesele şu ki, ... mesel şu ki... eğer insanlarla iletişim kuramıyorsan bir yerden başlamak zorundasın. hayvanlarla! insan birşeyle iletişim kurmak zorundadır. insanlarla kuramıyorsan eğer... bir şeyle. bir yatakla, bir karafatmayla, bir aynayla... yo bu çok güç, bu en son adımlardan biri. bir karafatmayla, bir... bir... bir halıyla, bir tuvalet kağıdıyla... yo,yo bu da olmaz o da bir tür ayna sayılır; kanayip kanamadığını gösterir sana. gördün mü bir şey bulmak ne kadar zor? bir sokak köşesiyle, yüzlerce ışıkla, ıslak caddelere yansıyan tüm renklerle.... bir fiske dumanl, bir...fiske... dumanla... pornografik oyun kağıtlarıyla, bir çelik kutuyla... kilitsiz... sevgiyle, kusmukla, ağlamakla, küçük tatlı hanımlarla, küçük ve tatlı olmadıkları için duyduğun öfkeyle, bedeninle para kazanmakla, ki bu bir sevgi ifadesidir ve ben bunu kanıtlayabilirim, hayatta olduğum için haykırmakla; tanrıyla. buna ne dersin? bir zenci nonoş olan ve kimono giyen ve kaşlarını alan tanrıyla. kapalı kapısının ardında kararlı bir biçimde ağlayan bir kadın olan tanrıyla... duyduğuma göre bir süre önce her şeye sırtını dönmüş olan tanrıyla... ve bir gün insanlarla... insanlar. bir düşünceyle , bir kavramla. şu zindanı andıran aşağılık dünyada tek ve basit bir fikri birisiyle paylaşmak için bir binanın girişindeki holden daha iyi bir yer olabilir mi? ha? bu bir başlangıç olabilirdi. anlamak ve belki de anlaşılmak için bir başlangıç yapmak... bir anlayışı başlatmak için bir kopekten daha iyi bir şey düşünebiliyor musun? yalnızca o kadar ; bir kopek. son derece mantıklı bir fikir gibi görünmüştü bana. unutma ki insan kopeğin en iyi dostudur. işte. kopekle birbirimize baktık. ben ondan daha uzun süre. ve o zaman gördüğüm şey şu ana kadar değişmedi. ne zaman karşılaşsak olduğumuz yerde duruyoruz. birbirimizi hüzün ve kuşkuyla karışık bakışlarla süzüyoruz, sonra da kayıtsızmışız gibi yapıyoruz. birbirimize hiç aldırmadan geçip gidiyoruz; birbirimizi anlıyoruz. çok hüzünlü bir şey bu, ama kabul etmelisin ki, birbirimizi anladığımızı gösteriyor. birbirimize ulaşmayı birçok kez denedik ve başarısız olduk . kopek kendi çoplüğüne döndü, ben de kendi güvenli ve yalnız yoluma...

by edward albee